Het gedoe over de daklozen in de nacht raakt mijn koude kleren niet.
Ze kunnen me gestolen worden. De nietsnutten, de paria’s, de outcasts.
Ze hebben het zelf gezocht - nietwaar?
Iedereen loopt zo wel eens onverwacht, de tunnels van 't Centraal Station in.
Zo snel mogelijk. Want daar zitten ze, de bedelaars, de luieriken.
Die hebben het namelijk ook zelf gezocht - nietwaar?
(en ze krijgen er nog gratis soep ook, en bedorven voedsel van nen brave Brusselaar)
En nog meer ergernis in Brussel op elke hoek van 't straat, van Zuidstation tot Schumanplein,
Overal duiken die georganiseerde buitenlands gehandicapten op,
Of die vuile (valse) moeders met ranzige, stinkende tranerige baby's.
- Maffia!
Ze hebben het namelijk helemaal zélf gezocht - nietwaar?
De zigeunermeisjes die pér sé uw raam willen wassen,
Mij vriend, baardmans, die al vijf jaar systematisch - élke ochtend en élke avondspits op het kruispunt Arts/Loi rondsloft,
Het Krapuul dat zich aan Carapils laaft des ochtends vroeg als de forens nog naar verse palmolive-douchegel ruikt.
De bochelman,
Het foorwijf zonder tanden, die u onmiddellijk sissend en stinkend vervloekt,
De thalys-fotograaf in Gare du Nord wier "kamera geklaut ist und jetzt brauch ich - nur - 50 euro"...
De in lompen gehulde "dames" die uit Bulgaarse camionettes de straat op worden geduwd.
Of nog de antikapitalist met hond als accessoire aan den Delhaize (maar zijn hond eet wel degelijk PAL-brokjes)
Ze hebben het inderdaad allemaal, helemaal alleen, zélf gezocht.
Je m'excuse de vous déranger, mesdames/messieurs, mais si vous avez une petite pièce, un chèque repas...
- voor elke keer dat ik dan 5€ zou gegeven hebben, zou mijn geweten dan meer gesust zijn geweest dan nu?
Neen, neen, driewerf neen.
Want zij, inderdaad, hebben het zelf gezocht.
Ik keer net terug van een zeer theoretische consultatie
Over miljarden mensen, die in onmenselijke omstandigheden overleven op minder dan 1, 5, 10 dollar per dag.
En aanhoort gij allen, vertederlijkten, naïevelingen die denkt dat 500 doodvriezende daklozen een blamage zijn voor de welvaartstaat, hoe een onrecht wij tolereren - ELKE DAG....
Want wie ligt wakker van een paar tientallen miljoenen dalits, die manueel sceptische tanks leegmaken en toiletten poetsen?
Want wie ligt wakker van al die meisjes die beginnen te menstrueren, geen propere doek vinden, en aldus maar opgesloten worden, want o wee... ze zijn tot schande van "de familie".
Want wie ligt wakker van al dat onrecht, dag in dag uit?
Oh jezus, er zitten wat daklozen in de kou bij ons. Snel, doe er iets aan! Oei, het gaat opeens toch niet zo snel...
En dan hoor je dat ze "overnight" een 500 tot 800 tal plaatsen bij creëren, het Rode Kruis, de civiele bescherming, het "leger" godbetert, zelfs het koninklijk paleis in Ciergnon stelt "opvangplaatsen" ter beschikking.
... en ze vinden geen daklozen niet meer.
Opeens, plotsklaps willen die gewoon niet meer mee naar de opvang van de goegemeente....
En wij, luisteraars, vinden toch maar dat we toch maar heel goed even mee "indignado" gespeeld hebben.
Goe gedaan, Maggie, of nog: "ze kan er niks aan doen, want geërfd van dat gespuis van voorgangers".
En we doen gewoon voort. Gewoon.
We kijken zelfs al uit naar een paar dagen van strenge vorst.
Waar zijn de schaatsen?
Misschien wel een Elfstedentocht?
Welaan dan, het oordeel dat onze kinderen zullen vellen over onze generatie zal niet mals zijn. Pas op: ze zullen ons misschien nog lynchen.
Hun grootouders zullen ze misschien nog een klein beetje vergeven (want die gaven zo af en toe een cadeautje om hun falen te maskeren).
Maar wij, als ouders. Binnen een tiental jaar? Hoe gaan die klein mannen naar ons kijken?
Dat we staakten als het slecht ging.
Dat we op vakantie bleven gaan (mét het vliegtuig).
Dat we ons geen bal aantrokken van de revoluties om ons heen.
Dat we blind en doof bleven voor de kreten van de planeet.
Dat we de gevestigde instanties in stand hielden; Kerk, Kapitaal en Klassenstrijd.
Ooit dacht ik dat ook die aftroggelaars, dat gespuis, die parasieten een soort van migratoir traject hielden; dat ze in de zomer in St Tropez zaten, of in de vakantieoorden van de normale mensen - of misschien wel omgekeerd, een aller-retourtje Stockholm of zo om van de goede lucht te profiteren.
Ooit dacht ik dat die marginaliteit marginaal ging blijven. Een faits-divers van mensen die geen deel wensten van het Rijke Westen. Niks aan te doen en pech voor hen.
Vandaag begint het te dagen.
Als we niet opletten, dan krijgen we de "Geschiedenis" over ons heen, wat eigenlijk - op Maya-wijze - al in de Sterren of de Geschriften geschreven staat.
Die 500 vries-daklozen, dat is een non-event dat politiek wordt uitgespeeld.
Vandaag scheen de zon. Ze zijn terug een beetje ontdooid. Het was niet zo erg.
En ons Maggie heeft voor 500 bedjes gezorgd.
't Is voetbal op tv straks.
Coda
Wat we eigenlijk het meeste stoort, is dat wij als samen-leving, op het "top-punt" van onze beschaving,
Waar men op de Afgoden mag kakken en pissen, of het nu grootkapitaal of religie is,
Geen toekomstdebat, -visie, noch -dynamiek op gang krijgt.
We zijn precies een bende lemmings, voortspurtend op wat "vroeger normaal" was, de afgrond tegemoet snellen.
Structureel noch duurzaam denken we na. Het denken zelf is verdacht geworden.
Al dat gezeik over wat vrieskou, al dat geleuter van dees of geen centrum voor "armoedestudie".
Het zet toch maar weinig zoden aan de dijk, nietwaar? Geef nu toe....
Ik hoorde een quote van een onderzoekster met grote faam
Die placht te beweren dat ze na 40 jaar onderzoek, nog altijd niet goed genoeg....
Had ....door-vorst (pun intended) hoe de armoede in onze kontreien in elkaar stak.
En daar moet ik dan ook nog eens geld in blijven steken?
In het aloude Japan, in de onherbergzame bergen, eens je een bepaalde leeftijd bereikt had en een "schoon Japanees-waardig leven had geleid", moest je mee de berg op met je kleinzoon. Kwestie van wat bij te praten, nog een beetje advies te geven, zo hier en daar. En dan werd je in het ravijn geduwd.
Vandaag, heden, nu, gaat elke 8 seconden een "babyboomer" op pensioen. Zo één van die gasten die het summum van groei, vrede, technologische vooruitgang en welvaart hebben gekend.
Elke 8 seconden.
Feestje.
Dit tijdperk, het antropoceen, (volgens het laatste congres van geografici en geologen) zal misschien het kortste ooit worden op deze planeet.
-- the planet doesn't care whether rainforests live or die. Only humans do.
