Most inspiring video of the year (so far, and it is not "Gentleman")

"ik ben blij dat gij in mijn team zit"

over dochters, binnen 20 jaar

Ik ben gescandaliseerd.
Door de tussenkomst van een would-be crisis-"managster" op tv.
Genaamde ging prat op de "work-life" balans in heur tijdelijk geërfd Gents transportmaatschappij'tje.
Het is/was daar perfect okay, om voor uw koters te gaan zorgen om vijfenhalf in de namiddag.
Maar o maar; dat gold niet voor haar.

Want ook al had ze 3 maskes van tienerleeftijd,
Nooit zou je haar betrappen op eens vroeger thuiskomen.
Want die grieten van haar, die begrepen dat.
Dat er "brood op de plank most komen".
En dat  ze moet weirken. Vlasschen. Travakken.
Haar "man" staan in een mannenbastion.

Op heur linked-in profiel staat het letterlijk.
Zie maar "hier" en blijt.
Over oeverloos, zelf-volprezen gezeik.
Job-hoppen in Scandinavië maar volstrekt het tegenovergestelde uitvoeren in 't Vlaamsche land.
Van zulke "wijven" met "kloten" die hun "man staan" in een "mannenbastion";
daarvan dus zullen wij moeten leren om onzige dochters op te leiden.

't bedrijf zelf was van "de familie" in de handen van deze crisismanagster gestopt.
en ze had de weeromkeer gerealiseerd.
"Machtig" - zou Freddy De Vadder haar toefluimen, met bierschuim en al.

Haar misprijzen, haar dédain, haar hovaardijschap
weze ons allen, inclusief mannen, tot les.
Hoe gaan wij afgerekend worden door onze dochters binnen twintig jaar?
Onze generatie loopt al halfweg op haar laatste benen.
En weinig is veranderd. Noch onze houding, noch onze ambitie om daarover na te denken.

Vrouwen zoals bovenstaand zitten misschien vol frustraties. Maar het zal niet alleen met quota's veranderen.
Waarschiijnlijk zijn quota's in de overheid, en in raden van bestuur meer dan wenselijk.
Maar 't zijn de mannen die moeten veranderen.
Wat zijn wij lui en weerzinwekkend.

Ik zou écht niet graag hebben dat mijn dochter op haar 45e wordt gecoöpteerd in een raad van bestuur,
omdat ze de genderbalance moet bijbenen en "verheffen".

Dat madammeke uit Gent, heur laatste mandaten zijn gesleten.
Met haar rappe tong en incoherent discours staat ze in mijn ogen verder af dan ooit,
om voor haar 3 dochters deuren te openen. Ze doet ze zelf toe.
Want gniffelend aanschouwen we Sturm und Drang;
en zelfkastijding navenang.

Wee o wee, bezweert u zelf,
waar zult ge staan, naast uw dochterken-zelf?

Family Businesses have more potential

as our fellow traveller and illuminatus profondus Mr. Jozef Lievens rightly illustrates: crisis-times are Borat-style "Happy Times". In spite of gloomy outlooks, the case for family entrepreneurs and business cannot be over-advocated; some arguments to that are:

- reputation of a fambus is better, instantly recognizable and is worth more than gold: when Paul Janssen walked into the room, you knew you were dealing with Janssen Pharma. When Paul Johnson walks into the room, you've got a hard time believing he really belongs to the Johnson & Johnson families...
- experience & closeness to the business is something that is indeed "viral"; daughters watch their fathers work, and get intimate knowledge of products, allies, clients and work ethos; something outsiders have more of a hard time mastering in any case.
- family business can decide around the kitchen table: whereas this is true for many 1st & 2nd generation type fambus, the more "professionalized" you become, increasingly it becomes important to structure the decision making processes (and to leave room for exceptions, leeway etc...)
- a more "learning" company? the implication of potential successors can indeed be at earlier ages, which can cancel out the need for experience
- relations & trust: well there is a 100% self-fullfilling prophecy: trust or go bust
- and the most crucial aspect of all; networking capabilities and linking: Jef strikes the right cord here but difficult to "mandate", "reward" or recognize since soooo intangible and dependent on externalities such as in-bred potential

all in all: go read: www.familiebedrijf.be